O patronie

Raoul Wallenberg

Zachęcamy do przeczytania artykułu - pobierz cz. I,pobierz cz. II 

 

Raoul Wallenberg, pochodzący z jednej z najsławniejszych rodzin szwedzkich, urodził się 4 sierpnia 1912 roku. Jego ojciec, który był oficerem marynarki wojennej, umarł trzy miesiące przed narodzinami syna. W 1918 roku matka wyszła ponownie za mąż za Frederika von Dardela. Edukacją Raoula zajął się jego dziadek Gustaw Wallenberg. Początkowo Raoul miał kontynuować rodzinną tradycję i zostać bankierem, ale bardziej interesował się architekturą. Jego marzenie spełniło się w 1931 roku, kiedy wyjechał do USA, aby studiować architekturę w uniwersytecie Michigan.

Ukończył studia z licznymi honorami i odebrał medal dla studenta osiągającego najlepsze wyniki. W 1935 roku otrzymał swój pierwszy stopień uniwersytecki i powrócił do Szwecji. Najpierw praktykował w firmie sprzedającej materiały budowlane w Afryce. Po sześciu miesiącach rozpoczął pracę w holenderskim banku w Palestynie. Tu po raz pierwszy spotkał się z żydowskimi uciekinierami z hitlerowskich Niemiec. Ich historie o nazistowskich prześladowaniach wryły mu się głęboko w pamięć.

Po powrocie z Palestyny w 1938 roku zajął się biznesem w swoim rodzinnym kraju. Dzięki nawiązanym kontaktom stał się dyrektorem jednego z przedsiębiorstw z siedzibą w Europie środkowej.

Podczas II wojny światowej w 1944 roku został delegatem The War Refugee Board, amerykańskiej organizacji mającej na celu ratowanie Żydów przed nazistowskimi prześladowaniami. Z jej ramienia przybył do Budapesztu w marcu 1944 roku obejmując stanowisko pierwszego sekretarza w szwedzkim poselstwie w Budapeszcie. Jego misją było zacząć akcję ratunkową Żydów na Węgrzech.

W swojej działalności Wallenberg nie używał środków tradycyjnej dyplomacji. Jako przedstawiciel rządu szwedzkiego kupował domy, które pod szwedzką flagą i nazwą "Biblioteka Szwedzka" lub "Instytut Szwedzki" były schronieniem dla osób, które Niemcy zamierzali wywieźć do obozu zagłady w Auschwitz. Rozdawał lekarstwa, żywność, odzież a zagrożonym ludziom wydawał szwedzkie paszporty, które chroniły ich przed Niemcami i urzędnikami węgierskimi. W grudniu 1944 roku na wieść o planowanej przez Niemców likwidacji getta w Budapeszcie, pojechał do dowódcy SS i policji na Węgrzech, generała Schmidthubera, żądając cofnięcia tej decyzji i grożąc, że po wojnie osobiście doprowadzi do uznania generała za zbrodniarza wojennego. Rozkaz likwidacji getta został odwołany. Ocenia się, że działalność Wallenberga spowodowała ocalenie około 100 tysięcy ludzi.

Ostatni raz Raoul Wallenberg był widziany 17 stycznia 1945 roku. Według relacji współpracowników został zaproszony do kwatery głównej dowodzącego wojskami radzieckimi marszałka Malinowskiego. Mimo obaw, pojechał. W drodze do Debreczyna zatrzymała go NKWD - stalinowska policja polityczna. Został zabrany wraz z kierowcą nie na spotkanie z marszałkiem Malinowskim, ale do pociągu, który zawiózł zatrzymanych prosto do Moskwy, do więzienia śledczego na Łubiance. Wallenberga oskarżono o szpiegostwo na rzecz aliantów i nazistów. Nigdy jednak nie stwierdzono tego oficjalnie.

Dalsze losy Raoula Wallenberga są spekulacją. Rosjanie początkowo utrzymywali, że zginął w Budapeszcie, potem przyznali się do jego zatrzymania, by następnie temu zaprzeczyć. Dopiero w 1957 roku potwierdzili śmierć Wallenberga, informując, że zmarł na atak serca w lipcu 1947 roku po dwu i pół latach pobytu w więzieniu na Łubiance. Mimo tych zapewnień sprawa Wallenbrga budziła na świecie żywe zainteresowanie, tym bardziej, że za swoją działalność w 1981 roku został honorowym obywatelem USA, w 1985 roku Kanady, zaś rok później otrzymał podobne wyróżnienie w Izraelu. Na całym świecie wielu ludzi sądzi, że Wallenberg nadal żyje i żąda jego uwolnienia w rosyjskiej niewoli. W Szwecji, USA oraz innych krajach stowarzyszenia wallenbergowskie poszukują odpowiedzi na pytanie, co się stało z Raoulem Wallenbergiem.

Rosja, dla której sprawa Wallenberga była niezwykle kłopotliwa, dopiero w 2000 roku zajęła oficjalne stanowisko w jego sprawie. W listopadzie tego roku Aleksander Jakowlew, przewodniczący prezydenckiej komisji badającej los Wallenberga oświadczył, że został on zastrzelony w 1947 roku na Łubiance. Stwierdził ponadto, iż taką informacje uzyskał podczas prywatnej rozmowy od Władimira Kriuczkowa, byłego szefa KGB. Rosjanie wydali kolejne oświadczenie, w którym stwierdzali, że Wallenberg został niesłusznie aresztowany pod zarzutem szpiegostwa i był więziony w więzieniu radzieckim przez dwa i pół roku, aż do śmierci. Oświadczenie to nie daje odpowiedzi na pytanie, dlaczego Wallenberg został zabity, ani dlaczego władze radzieckie przez 55 lat kłamały na temat jego losu twierdząc, że zmarł na atak serca. Brak oficjalnego dokumentu zgonu, a także zeznania licznych świadków, którzy utrzymują, że widzieli Wallenberga po 1947 roku pozwalają sądzić, że szwedzki dyplomata żył jeszcze w latach 80-tych. Są to jednak tylko przypuszczenia. Tajemnica Wallenberga pozostaje do dziś niewyjaśniona...
Nasz Zespół Szkół przyjął go za swego Patrona ponieważ Raoul Wallenberg jest przykładem, ile może zdziałać pojedynczy człowiek w imię ratowania ludzkiego życia. 

 

 

REGULAMIN SZKOLNEGO KONKURSU HISTORYCZNEGO DLA UCZNIÓW SP, GIMNAZJUM I LICEUM ZESPOŁU SZKÓŁ INTEGRACYJNYCH NR 62 W WARSZAWIE

 

„PATRON SZKOŁY  RAOUL WALLENBERG.
JEGO ŻYCIE I DOKONANIA”

 

CELE KONKURSU:

W bieżącym roku przypada setna rocznica urodzin  Raoula Wallenberga. Zadaniem konkursu jest przybliżenie sylwetki osoby, którą nasza szkoła przyjęła jako Patrona. Uczniowie powinni poszerzyć swoją wiedzę na temat życia i dokonań Patrona,  ze szczególnym uwzględnieniem jego udziału w ratowaniu ludności żydowskiej w czasie II wojny światowej. Ważnym elementem konkursu jest zrozumienie dlaczego postać Raoula Wallenberga powinna być wzorem do naśladowania dla uczniów szkoły integracyjnej. Ponadto organizatorzy  mają nadzieję, że udział w konkursie przyczyni się do zwiększenia zainteresowania dokonaniami Patrona oraz  wzbogaci wiedzę uczniów na temat ostatniej wojny.

 

ORGANIZATORZY:
Dyrektor i nauczyciele historii Zespołu Szkół Integracyjnych nr 62 w Warszawie.

 

WARUNKI UCZESTNICTWA:

Konkurs przeznaczony jest dla uczniów klas IV-VI Szkoły Podstawowej,
klas I-III Gimnazjum, klas I-II Liceum.

 

PRZEBIEG KONKURSU:

Konkurs w założeniu będzie miał dwa etapy.

 

W pierwszym etapie zgłoszeni uczniowie otrzymają zestaw 20 pytań testowych zawierających informacje o życiu i dokonaniach Patrona. Na odpowiedź uczestnicy będą mieli 45 minut. Wymagana będzie znajomość dat, pojęć, nazwisk i faktów z życia Patrona. Do drugiego etapu zakwalifikują się uczniowie którzy udzielą  minimum 60 % poprawnych odpowiedzi.

 

W drugim etapie zakwalifikowani uczniowie rozwiązywać będą analogiczny test jednak tym razem oprócz bardziej szczegółowych pytań o postać konkursu pojawią się  pytania dotyczące okresu historycznego, w którym Raoul Wallenberg żył. Dotyczyć one będą wydarzeń historycznych, które miały miejsce w latach 1914 - 1950.

 

Czas konkursu:

 

I ETAP  25 czerwca 2012 roku godz. 10. 00 w sali muzycznej

 

II ETAP  jesień 2012 roku

 

 

DLA ZWYCIĘZCÓW OBU ETAPÓW PRZEWIDZIANO NAGRODY, KTÓRE UFUNDUJE RADA ZESPOŁU SZKÓŁ INTEGRACYJNYCH NR 62.

 

Nagrody dla wyróżnionych po ukończeniu pierwszego etapu konkursu zostaną wręczone podczas uroczystości zakończenia bieżącego roku szkolnego.

 

Uczniowie którzy wygrają II etap konkursu nagrody otrzymają

podczas uroczystości 20-lecia Święta Szkoły tj. 17 grudnia 2012 roku.

 

 

 

PRZYDATNE MATERIAŁY:

 

Artykuł Marcina Wojciechowskiego „Stulecie Wallenberga” dostępny na tablicach samorządu szkolnego i w klasach, w których są uczestnicy konkursu. Powyższy artykuł i regulamin konkursu dostępne są także na szkolnej stronie internetowej.

 

Inne źródła: np. strona Wikipedii w internecie